Heb je vragen? Mail ons

Kennissessie 1 oktober 2020 | Inclusieve Mindset & Casuïstiek

Online event
01 October 2020
14:15 - 16:30 uur

Over Dit Evenement

Uitsluitingsmechanismen, van bewustwording naar aanpak!
Inzicht in uitsluitingsmechanismen en de stappen naar een inclusieve mindset. 
Op donderdag 1 oktober vond de Agora Network online Kennissessie 'Inclusieve Mindset & Casuïstiek' plaats. In deze online sessie leidde dagvoorzitter Dionne Abdoelhafiezkhan de deelnemers door het landschap van uitsluitingsmechanismen en bogen D&I officers, HR professionals en leden van de ondernemingsraad zich in groepjes over een aangeleverd praktijkvoorbeeld over uitsluiting en inclusie binnen een internationale organisatie. Deze middag richtte zich op het herkennen en daardoor tegengaan van de verschillende uitsluitingsmechanismen die een inclusieve mindset in de weg staan, zoals stereotype benaderingen en vooroordelen maar ook discriminatie, racisme en een veelheid aan vormen van micro-agressie. 

Uitsluitingsmechanismen
De sessie begon met voorbeelden van associaties die je maakt om mensen te typeren, een biertje, een kleur. ‘Zoals het biertje automatisch toeschrijven aan de man, niet de vrouw’, gaf een deelnemer aan. Beelden slaan een brug naar de informatie opgeslagen in ons brein, waarmee we mensen typeren. De vraag rees of dit verkeerd is. Hoe frequenter en hardnekkiger deze beelden, hoe groter het ongemak en de kans dat vooroordelen en stereotypen beelden een ‘leidend’ mechanisme worden in hoe we de ander zien en beoordelen. Dionne geeft de zaal een keuze uit mogelijke beroepen bij foto’s om deze associaties te verduidelijken. Waardoor komt het bijvoorbeeld dat er bij het beeld van een hip geklede zwarte jongeman met graffiti op de achtergrond gedacht wordt aan het beroep van stadsdichter en bij een wat ouder serieus ogend wit stel, het beroep van arts? Om hier antwoorden op te vinden gingen we in gesprek over de bronnen van associaties. De media speelt hier bijvoorbeeld een rol in, door bepaalde beelden of informatie die van jongs af aan in het geheugen wordt geplant. 

Bewustzijn van micro agressie 
Uitsluiting ontstaat niet alleen door vooroordelen en stereotypen ook door micro agressie, discriminatie en de verschillende -ismen zoals racisme. In online break out rooms werd dit door middel van een praktijk case besproken. De deelnemers onderzochten in deze case de vormen van uitsluitingsmechanismen en gingen in discussie hoe dit om te buigen naar inclusie. 

‘Bewustzijn is nodig om barrières te voorkomen’, gaf een van de deelnemers aan. Er ontstond een discussie over de goed bedoelde opmerkingen, ‘de kern van micro agressie’. Een vorm van agressie door opmerkingen die niet kwetsend of discriminerend bedoeld zijn, maar wel als zodanig kunnen worden opgevat: 'Ben je senior adviseur' tegen een jong uitziende vrouw en een van de alleroudste hardnekkigste vormen ten opzichte van mensen van kleur 'wat kan je goed Nederlands praten’. De persoon die micro agressie uitdeelt heeft de gevolgen hiervan meestal niet door, maar bij de ontvanger komt deze hard binnen. ‘Wanneer micro agressie op regelmatige basis voorkomt heeft dit grote impact op met name gemarginaliseerde groepen’ is een van de reacties uit de groep. 

Op weg naar inclusie
'Ik word hier best verdrietig van’ merkt een deelnemer op na het aanhoren van de vele voorbeelden die genoemd worden van uitsluiting. Maar er zijn openingen en mogelijkheden. Het stimuleren van empathie verkleind de kans op micro-agressies en draagt bij aan een inclusieve cultuur. Mocht je jezelf onbedoeld betrappen op een micro-agressie of deze feedback krijgen van de ander, ga hierover in gesprek en blijf open vragen stellen. Samen creëren we een safe space en dammen we micro-agressie in.

In tijden van crisis en de huidige COVID-19 situatie kunnen uitsluitingsvormen toenemen op het werk. In het voorkomen hiervan heeft iedereen een rol. Dionne herhaalt het nogmaals ‘het kan niet vaak genoeg gezegd worden, kennis delen, vragen en bevragen en het gesprek aan gaan is belangrijk voor een inclusieve organisatie’. 

De middag wordt ervaren als verhelderend en goed om opnieuw bij deze inzichten stil te staan. Het is een wake up call voor de een, bij de ander heerst vooral verbazing over de vele voorbeelden van vooroordelen, discriminatie, stereotypen en micro agressie. Het bespreken hiervan tijdens deze sessie heeft opnieuw duidelijk gemaakt hoe kennis over uitsluitingsmechanismen en inclusie ervoor zorgt dat we niet alleen alert blijven maar ook bewust naar draagkracht op zoek kunnen gaan om een inclusieve mindset in onze organisaties hoge prioriteit te geven.